Conjugación completa del verbo Atafagar, que se conjuga como pagar:
presente, pretérito perfecto simple, pretérito imperfecto, futuro, condicional,
subjuntivo e imperativo, con todas las personas.
indicativo
presente
yo
atafago
tú
atafagas
él/ella/ud.
atafaga
nosotros
atafagamos
vosotros
atafagáis
ellos/ellas/uds.
atafagan
pretérito imperfecto
yo
atafagaba
tú
atafagabas
él/ella/ud.
atafagaba
nosotros
atafagábamos
vosotros
atafagabais
ellos/ellas/uds.
atafagaban
pretérito perfecto simple
yo
atafagué
tú
atafagaste
él/ella/ud.
atafagó
nosotros
atafagamos
vosotros
atafagasteis
ellos/ellas/uds.
atafagaron
futuro
yo
atafagaré
tú
atafagarás
él/ella/ud.
atafagará
nosotros
atafagaremos
vosotros
atafagaréis
ellos/ellas/uds.
atafagarán
pretérito perfecto compuesto
yo
he atafagado
tú
has atafagado
él/ella/ud.
ha atafagado
nosotros
hemos atafagado
vosotros
habéis atafagado
ellos/ellas/uds.
han atafagado
pretérito pluscuamperfecto
yo
había atafagado
tú
habías atafagado
él/ella/ud.
había atafagado
nosotros
habíamos atafagado
vosotros
habíais atafagado
ellos/ellas/uds.
habían atafagado
pretérito anterior
yo
hube atafagado
tú
hubiste atafagado
él/ella/ud.
hubo atafagado
nosotros
hubimos atafagado
vosotros
hubisteis atafagado
ellos/ellas/uds.
hubieron atafagado
futuro perfecto
yo
habré atafagado
tú
habrás atafagado
él/ella/ud.
habrá atafagado
nosotros
habremos atafagado
vosotros
habréis atafagado
ellos/ellas/uds.
habrán atafagado
subjuntivo
presente
yo
atafague
tú
atafagues
él/ella/ud.
atafague
nosotros
atafaguemos
vosotros
atafaguéis
ellos/ellas/uds.
atafaguen
pretérito imperfecto (-ra)
yo
atafagara
tú
atafagaras
él/ella/ud.
atafagara
nosotros
atafagáramos
vosotros
atafagarais
ellos/ellas/uds.
atafagaran
pretérito imperfecto (-se)
yo
atafagase
tú
atafagases
él/ella/ud.
atafagase
nosotros
atafagásemos
vosotros
atafagaseis
ellos/ellas/uds.
atafagasen
futuro
yo
atafagare
tú
atafagares
él/ella/ud.
atafagare
nosotros
atafagáremos
vosotros
atafagareis
ellos/ellas/uds.
atafagaren
pretérito perfecto
yo
haya atafagado
tú
hayas atafagado
él/ella/ud.
haya atafagado
nosotros
hayamos atafagado
vosotros
hayáis atafagado
ellos/ellas/uds.
hayan atafagado
pretérito pluscuamperfecto (-ra)
yo
hubiera atafagado
tú
hubieras atafagado
él/ella/ud.
hubiera atafagado
nosotros
hubiéramos atafagado
vosotros
hubierais atafagado
ellos/ellas/uds.
hubieran atafagado
pretérito pluscuamperfecto (-se)
yo
hubiese atafagado
tú
hubieses atafagado
él/ella/ud.
hubiese atafagado
nosotros
hubiésemos atafagado
vosotros
hubieseis atafagado
ellos/ellas/uds.
hubiesen atafagado
futuro perfecto
yo
hubiere atafagado
tú
hubieres atafagado
él/ella/ud.
hubiere atafagado
nosotros
hubiéremos atafagado
vosotros
hubiereis atafagado
ellos/ellas/uds.
hubieren atafagado
condicional
simple
yo
atafagaría
tú
atafagarías
él/ella/ud.
atafagaría
nosotros
atafagaríamos
vosotros
atafagaríais
ellos/ellas/uds.
atafagarían
compuesto
yo
habría atafagado
tú
habrías atafagado
él/ella/ud.
habría atafagado
nosotros
habríamos atafagado
vosotros
habríais atafagado
ellos/ellas/uds.
habrían atafagado
imperativo
afirmativo
tú
atafaga
usted
atafague
nosotros
atafaguemos
vosotros
atafagad
ustedes
atafaguen
negativo
tú
no atafagues
usted
no atafague
nosotros
no atafaguemos
vosotros
no atafaguéis
ustedes
no atafaguen
formas no personales
infinitivo
atafagar
gerundio
atafagando
participio
atafagado
Conjugaciones: verbecc, licencia LGPL-3.0.