Conjugación completa del verbo Coitar, que se conjuga como cortar:
presente, pretérito perfecto simple, pretérito imperfecto, futuro, condicional,
subjuntivo e imperativo, con todas las personas.
indicativo
presente
yo
coito
tú
coitas
él/ella/ud.
coita
nosotros
coitamos
vosotros
coitáis
ellos/ellas/uds.
coitan
pretérito imperfecto
yo
coitaba
tú
coitabas
él/ella/ud.
coitaba
nosotros
coitábamos
vosotros
coitabais
ellos/ellas/uds.
coitaban
pretérito perfecto simple
yo
coité
tú
coitaste
él/ella/ud.
coitó
nosotros
coitamos
vosotros
coitasteis
ellos/ellas/uds.
coitaron
futuro
yo
coitaré
tú
coitarás
él/ella/ud.
coitará
nosotros
coitaremos
vosotros
coitaréis
ellos/ellas/uds.
coitarán
pretérito perfecto compuesto
yo
he coitado
tú
has coitado
él/ella/ud.
ha coitado
nosotros
hemos coitado
vosotros
habéis coitado
ellos/ellas/uds.
han coitado
pretérito pluscuamperfecto
yo
había coitado
tú
habías coitado
él/ella/ud.
había coitado
nosotros
habíamos coitado
vosotros
habíais coitado
ellos/ellas/uds.
habían coitado
pretérito anterior
yo
hube coitado
tú
hubiste coitado
él/ella/ud.
hubo coitado
nosotros
hubimos coitado
vosotros
hubisteis coitado
ellos/ellas/uds.
hubieron coitado
futuro perfecto
yo
habré coitado
tú
habrás coitado
él/ella/ud.
habrá coitado
nosotros
habremos coitado
vosotros
habréis coitado
ellos/ellas/uds.
habrán coitado
subjuntivo
presente
yo
coite
tú
coites
él/ella/ud.
coite
nosotros
coitemos
vosotros
coitéis
ellos/ellas/uds.
coiten
pretérito imperfecto (-ra)
yo
coitara
tú
coitaras
él/ella/ud.
coitara
nosotros
coitáramos
vosotros
coitarais
ellos/ellas/uds.
coitaran
pretérito imperfecto (-se)
yo
coitase
tú
coitases
él/ella/ud.
coitase
nosotros
coitásemos
vosotros
coitaseis
ellos/ellas/uds.
coitasen
futuro
yo
coitare
tú
coitares
él/ella/ud.
coitare
nosotros
coitáremos
vosotros
coitareis
ellos/ellas/uds.
coitaren
pretérito perfecto
yo
haya coitado
tú
hayas coitado
él/ella/ud.
haya coitado
nosotros
hayamos coitado
vosotros
hayáis coitado
ellos/ellas/uds.
hayan coitado
pretérito pluscuamperfecto (-ra)
yo
hubiera coitado
tú
hubieras coitado
él/ella/ud.
hubiera coitado
nosotros
hubiéramos coitado
vosotros
hubierais coitado
ellos/ellas/uds.
hubieran coitado
pretérito pluscuamperfecto (-se)
yo
hubiese coitado
tú
hubieses coitado
él/ella/ud.
hubiese coitado
nosotros
hubiésemos coitado
vosotros
hubieseis coitado
ellos/ellas/uds.
hubiesen coitado
futuro perfecto
yo
hubiere coitado
tú
hubieres coitado
él/ella/ud.
hubiere coitado
nosotros
hubiéremos coitado
vosotros
hubiereis coitado
ellos/ellas/uds.
hubieren coitado
condicional
simple
yo
coitaría
tú
coitarías
él/ella/ud.
coitaría
nosotros
coitaríamos
vosotros
coitaríais
ellos/ellas/uds.
coitarían
compuesto
yo
habría coitado
tú
habrías coitado
él/ella/ud.
habría coitado
nosotros
habríamos coitado
vosotros
habríais coitado
ellos/ellas/uds.
habrían coitado
imperativo
afirmativo
tú
coita
usted
coite
nosotros
coitemos
vosotros
coitad
ustedes
coiten
negativo
tú
no coites
usted
no coite
nosotros
no coitemos
vosotros
no coitéis
ustedes
no coiten
formas no personales
infinitivo
coitar
gerundio
coitando
participio
coitado
Conjugaciones: verbecc, licencia LGPL-3.0.