Conjugación completa del verbo Magancear, que se conjuga como cortar:
presente, pretérito perfecto simple, pretérito imperfecto, futuro, condicional,
subjuntivo e imperativo, con todas las personas.
indicativo
presente
yo
maganceo
tú
maganceas
él/ella/ud.
magancea
nosotros
maganceamos
vosotros
maganceáis
ellos/ellas/uds.
magancean
pretérito imperfecto
yo
maganceaba
tú
maganceabas
él/ella/ud.
maganceaba
nosotros
maganceábamos
vosotros
maganceabais
ellos/ellas/uds.
maganceaban
pretérito perfecto simple
yo
maganceé
tú
maganceaste
él/ella/ud.
maganceó
nosotros
maganceamos
vosotros
maganceasteis
ellos/ellas/uds.
magancearon
futuro
yo
magancearé
tú
magancearás
él/ella/ud.
maganceará
nosotros
magancearemos
vosotros
magancearéis
ellos/ellas/uds.
magancearán
pretérito perfecto compuesto
yo
he maganceado
tú
has maganceado
él/ella/ud.
ha maganceado
nosotros
hemos maganceado
vosotros
habéis maganceado
ellos/ellas/uds.
han maganceado
pretérito pluscuamperfecto
yo
había maganceado
tú
habías maganceado
él/ella/ud.
había maganceado
nosotros
habíamos maganceado
vosotros
habíais maganceado
ellos/ellas/uds.
habían maganceado
pretérito anterior
yo
hube maganceado
tú
hubiste maganceado
él/ella/ud.
hubo maganceado
nosotros
hubimos maganceado
vosotros
hubisteis maganceado
ellos/ellas/uds.
hubieron maganceado
futuro perfecto
yo
habré maganceado
tú
habrás maganceado
él/ella/ud.
habrá maganceado
nosotros
habremos maganceado
vosotros
habréis maganceado
ellos/ellas/uds.
habrán maganceado
subjuntivo
presente
yo
magancee
tú
magancees
él/ella/ud.
magancee
nosotros
maganceemos
vosotros
maganceéis
ellos/ellas/uds.
maganceen
pretérito imperfecto (-ra)
yo
maganceara
tú
magancearas
él/ella/ud.
maganceara
nosotros
maganceáramos
vosotros
magancearais
ellos/ellas/uds.
magancearan
pretérito imperfecto (-se)
yo
magancease
tú
maganceases
él/ella/ud.
magancease
nosotros
maganceásemos
vosotros
maganceaseis
ellos/ellas/uds.
maganceasen
futuro
yo
maganceare
tú
maganceares
él/ella/ud.
maganceare
nosotros
maganceáremos
vosotros
maganceareis
ellos/ellas/uds.
magancearen
pretérito perfecto
yo
haya maganceado
tú
hayas maganceado
él/ella/ud.
haya maganceado
nosotros
hayamos maganceado
vosotros
hayáis maganceado
ellos/ellas/uds.
hayan maganceado
pretérito pluscuamperfecto (-ra)
yo
hubiera maganceado
tú
hubieras maganceado
él/ella/ud.
hubiera maganceado
nosotros
hubiéramos maganceado
vosotros
hubierais maganceado
ellos/ellas/uds.
hubieran maganceado
pretérito pluscuamperfecto (-se)
yo
hubiese maganceado
tú
hubieses maganceado
él/ella/ud.
hubiese maganceado
nosotros
hubiésemos maganceado
vosotros
hubieseis maganceado
ellos/ellas/uds.
hubiesen maganceado
futuro perfecto
yo
hubiere maganceado
tú
hubieres maganceado
él/ella/ud.
hubiere maganceado
nosotros
hubiéremos maganceado
vosotros
hubiereis maganceado
ellos/ellas/uds.
hubieren maganceado
condicional
simple
yo
magancearía
tú
magancearías
él/ella/ud.
magancearía
nosotros
magancearíamos
vosotros
magancearíais
ellos/ellas/uds.
magancearían
compuesto
yo
habría maganceado
tú
habrías maganceado
él/ella/ud.
habría maganceado
nosotros
habríamos maganceado
vosotros
habríais maganceado
ellos/ellas/uds.
habrían maganceado
imperativo
afirmativo
tú
magancea
usted
magancee
nosotros
maganceemos
vosotros
magancead
ustedes
maganceen
negativo
tú
no magancees
usted
no magancee
nosotros
no maganceemos
vosotros
no maganceéis
ustedes
no maganceen
formas no personales
infinitivo
magancear
gerundio
maganceando
participio
maganceado
Conjugaciones: verbecc, licencia LGPL-3.0.