Conjugación completa del verbo Ojetear, que se conjuga como cortar:
presente, pretérito perfecto simple, pretérito imperfecto, futuro, condicional,
subjuntivo e imperativo, con todas las personas.
indicativo
presente
yo
ojeteo
tú
ojeteas
él/ella/ud.
ojetea
nosotros
ojeteamos
vosotros
ojeteáis
ellos/ellas/uds.
ojetean
pretérito imperfecto
yo
ojeteaba
tú
ojeteabas
él/ella/ud.
ojeteaba
nosotros
ojeteábamos
vosotros
ojeteabais
ellos/ellas/uds.
ojeteaban
pretérito perfecto simple
yo
ojeteé
tú
ojeteaste
él/ella/ud.
ojeteó
nosotros
ojeteamos
vosotros
ojeteasteis
ellos/ellas/uds.
ojetearon
futuro
yo
ojetearé
tú
ojetearás
él/ella/ud.
ojeteará
nosotros
ojetearemos
vosotros
ojetearéis
ellos/ellas/uds.
ojetearán
pretérito perfecto compuesto
yo
he ojeteado
tú
has ojeteado
él/ella/ud.
ha ojeteado
nosotros
hemos ojeteado
vosotros
habéis ojeteado
ellos/ellas/uds.
han ojeteado
pretérito pluscuamperfecto
yo
había ojeteado
tú
habías ojeteado
él/ella/ud.
había ojeteado
nosotros
habíamos ojeteado
vosotros
habíais ojeteado
ellos/ellas/uds.
habían ojeteado
pretérito anterior
yo
hube ojeteado
tú
hubiste ojeteado
él/ella/ud.
hubo ojeteado
nosotros
hubimos ojeteado
vosotros
hubisteis ojeteado
ellos/ellas/uds.
hubieron ojeteado
futuro perfecto
yo
habré ojeteado
tú
habrás ojeteado
él/ella/ud.
habrá ojeteado
nosotros
habremos ojeteado
vosotros
habréis ojeteado
ellos/ellas/uds.
habrán ojeteado
subjuntivo
presente
yo
ojetee
tú
ojetees
él/ella/ud.
ojetee
nosotros
ojeteemos
vosotros
ojeteéis
ellos/ellas/uds.
ojeteen
pretérito imperfecto (-ra)
yo
ojeteara
tú
ojetearas
él/ella/ud.
ojeteara
nosotros
ojeteáramos
vosotros
ojetearais
ellos/ellas/uds.
ojetearan
pretérito imperfecto (-se)
yo
ojetease
tú
ojeteases
él/ella/ud.
ojetease
nosotros
ojeteásemos
vosotros
ojeteaseis
ellos/ellas/uds.
ojeteasen
futuro
yo
ojeteare
tú
ojeteares
él/ella/ud.
ojeteare
nosotros
ojeteáremos
vosotros
ojeteareis
ellos/ellas/uds.
ojetearen
pretérito perfecto
yo
haya ojeteado
tú
hayas ojeteado
él/ella/ud.
haya ojeteado
nosotros
hayamos ojeteado
vosotros
hayáis ojeteado
ellos/ellas/uds.
hayan ojeteado
pretérito pluscuamperfecto (-ra)
yo
hubiera ojeteado
tú
hubieras ojeteado
él/ella/ud.
hubiera ojeteado
nosotros
hubiéramos ojeteado
vosotros
hubierais ojeteado
ellos/ellas/uds.
hubieran ojeteado
pretérito pluscuamperfecto (-se)
yo
hubiese ojeteado
tú
hubieses ojeteado
él/ella/ud.
hubiese ojeteado
nosotros
hubiésemos ojeteado
vosotros
hubieseis ojeteado
ellos/ellas/uds.
hubiesen ojeteado
futuro perfecto
yo
hubiere ojeteado
tú
hubieres ojeteado
él/ella/ud.
hubiere ojeteado
nosotros
hubiéremos ojeteado
vosotros
hubiereis ojeteado
ellos/ellas/uds.
hubieren ojeteado
condicional
simple
yo
ojetearía
tú
ojetearías
él/ella/ud.
ojetearía
nosotros
ojetearíamos
vosotros
ojetearíais
ellos/ellas/uds.
ojetearían
compuesto
yo
habría ojeteado
tú
habrías ojeteado
él/ella/ud.
habría ojeteado
nosotros
habríamos ojeteado
vosotros
habríais ojeteado
ellos/ellas/uds.
habrían ojeteado
imperativo
afirmativo
tú
ojetea
usted
ojetee
nosotros
ojeteemos
vosotros
ojetead
ustedes
ojeteen
negativo
tú
no ojetees
usted
no ojetee
nosotros
no ojeteemos
vosotros
no ojeteéis
ustedes
no ojeteen
formas no personales
infinitivo
ojetear
gerundio
ojeteando
participio
ojeteado
Conjugaciones: verbecc, licencia LGPL-3.0.